Άδραξε τη μέρα σου

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Θεατοί εν δράσει...(λίγα λόγια)





Το Θεατρικό Εργαστήρι του ΤΕΙ Καβάλας "Θεατοί εν δράσει" ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2007 όταν κάποιοι φοιτητές ανακοίνωσαν την επιθυμία τους για τη δημιουργία θεατρικής ομάδας στον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων του ΤΕΙ και πρόεδρο του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας κύριο Νίκο Κιούρτη.Σε μια πρώτη συνάντηση που έλαβε χώρο στο γραφείο διασύνδεσης του ΤΕΙ ο κύριος Κιούρτης πρότεινε στην ηθοποιό και θεατρολόγο κυρία Κάλλη Πρεπόνη να αναλάβει την διδασκαλία της νεοσύστατης ομάδας.Το πρώτο ζήτημα που προέκυψε ήταν ο χώρος των συναντήσεων - η στέγη της ομάδας - αφού θα έπρεπε να είναι σε μια τοποθεσία προσιτή απ' όλους. Την λύση ήρθε να δώσει η Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας η οποία βρίσκεται πάνω απ' τον δημοτικό κήπο στο κέντρο της πόλης.Έχοντας λύσει το θέμα της στέγασης, το δεύτερο θέμα που προέκυψε ήταν το όνομα της ομάδας. Μετά από ομόφωνη απόφαση το όνομα αυτών έγινε "Θεατοί...εν δράσει".
Αποκορύφωμα της δουλειάς του εργαστηρίου ήταν η επιτυχημένη παράσταση "Ατρείδες εν συντομία" η οποία παρουσιάστηκε στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας αλλά και στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών στα πλαίσια της 5ης Πανελλήνιας Πανεπιστημιάδας Θεάτρου τον περασμένο Μάιο.
Υπεύθυνη-καθηγήτρια του εργαστηρίου είναι η ηθοποιός και θεατρολόγος Κάλλη Πρεπόνη. Υπο την καθοδήγησή της οι φοιτητές μυούνται στις βασικές αρχές του θεάτρου: σε τεχνικές αυτοσχεδιασμού, ορθοφωνίας, στην ιστορία τέχνης, στη σκηνική μάχη ενώ επίσης παρακολουθούν και σεμινάρια θεάτρου από γνωστούς ηθοποιούς και γενικότερα ανθρώπους της τέχνης από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Φέτος η θεατρική ομάδα κατάφερε να ανεβάσει με απόλυτη επιτυχία το θεατρικό έργο του Albert Gurney, "η Τραπεζαρία".
Για περισσότερες πληροφορίες για την ομάδα μπορείται να απευθυνθείται στην παρακάτω διεύθυνση:http://www.facebook.com/group.php?gid=57210693983

Θεατοί εν δράσει..



Θεατοί…επί της Τραπεζαρίας - Ακάθεκτο συνεχίζει το θεατρικό εργαστήρι του ΤΕΙ
12 Ιουνίου, 2009

Ποια να το φανταζόταν βρε Κάλλη τον Απρίλη του 1986, τα βράδια που κοιμόμασταν στο τετράκλινο του Blue Bay Hotel της Ρόδου, ότι ύστερα από 23 χρόνια θα φτάναμε στο εξής σημείο. Εσύ να «μοντάρεις» και να «κουμαντάρεις» σαράντα περίπου φοιτητές του θεατρικού εργαστηρίου ΤΕΙ Καβάλας ως σκηνοθέτιδα, εγώ να παρακολουθώ επί σκηνής του «Θεατούς…εν δράσει» στην παράσταση «Τραπεζαρία» και η Σοφία να κάθεται στην πρώτη σειρά των καθισμάτων παρακολουθώντας τη δράση της φίλης και συμμαθήτριας.Βέβαια από την τετράδα του ‘86 έλειπε η Μαρία, ωστόσο τα χρόνια που πέρασαν και οι οικογενειακές υποχρεώσεις της καθεμιάς μας, έχουν κατά πολύ διαφοροποιήσει τις ζωές μας. Πάντως να ξέρεις ότι μια ιδέα σφήνωσε στο μυαλό μου κι ως γνωστό όταν εγώ κολλάω κάπου, δύσκολα αλλάζω άποψη. Σκέφτηκα λοιπόν στην επόμενη παράσταση που θα σκηνοθετήσεις, να ετοιμάσω μια κερκίδα «φανατικής παλιοσειράς». Τα μέλη της οποίας αφενός θα παρακολουθήσουν τις προσπάθειες που καταβάλεις κι αφετέρου, θα σ’ αναγκάσουν ν’ ανέβεις στη σκηνή για τη στιγμή του τελικού ένθερμου χειροκροτήματος.Αλλάζω ρότα κι αφήνω στην άκρη τα προσωπικά μας, τα οποία υποθέτω ότι ουδόλως απασχολούν τους αναγνώστες του κειμένου. Εξάλλου το ζουμί της υπόθεσης δεν είναι τα όσα έχω να εκμυστηρευτώ εγώ στη σκηνοθέτιδα, αλλά τα όσα έχω να «προσάψω» στη θεατρική ερασιτεχνική ομάδα του ΤΕΙ. Σ’ αυτά τα παιδιά που επιτέλους έχουν δίπλα τους την Κάλλη Πρεπόνη να τους πυρπολεί τη φαντασία και να τους ξεσηκώνει τη δημιουργικότητα. Σ’ αυτά τα νεαρά παιδιά, που αντί να σπαταλούν το χρόνο τους στα τραπεζοκαθίσματα των καφέ και στα σκαμπό των μπαρ, συνεργάζονται για να εκτονώνουν το μεράκι τους. Σ’ αυτά τα παιδιά, που αν και διανύουν την οργιώδη νεανική ηλικία, ωστόσο στοιχίζονται πίσω από την «αρχηγό» και πειθαρχούν στις απαιτήσεις ενός θεατρικού θιάσου.Σ’ αυτά τα παιδιά λοιπόν οφείλω ν’ αποδώσω τα εύσημα για το μεράκι τους, για την επένδυση του χρόνου τους, για τον κόπο τους και φυσικά για το τελικό αποτέλεσμα που παρουσίασαν, στο ασφυκτικά γεμάτο αμφιθέατρο του ΤΕΙ την Τετάρτη. Σ’ αυτά τα παιδιά οφείλουμε γενικότερα να απευθύνουμε τα συγχαρητήριά μας και δημόσια, αφού ιδιωτικά το πράξαμε εγώ κι ο φίλος μου ο Παύλος, κατά την διάρκεια της παράστασης. Εξάλλου τόσο εκείνος όσο κι εγώ, πάντα καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα.Ότι οι ερασιτέχνες ηθοποιοί χρήζουν τιμής, όχι μόνο γιατί δεν αμείβονται, αλλά κυρίως γιατί αγωνίζονται «ορφανοί» και άνευ οποιασδήποτε στήριξης των τοπικών φορέων. Ας είναι καλά τουλάχιστον η διοίκηση του ΤΕΙ Καβάλας, που αγκάλιασε την ιδέα της Κάλλης και στηρίζει με όσες δυνάμεις διαθέτει, τους «Θεατούς…εν δράσει». Ίσως κάποια στιγμή και οι λοιποί «πεφωτισμένοι» που χρησιμοποιούν τον πολιτισμό ως βολική προεκλογική καραμέλα, να αντιληφθούν το μέγεθος της στήριξης που αξίζει το ντόπιο δυναμικό και δη το θεατρικό.

ΘΑ ΠΕΡΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ;
Τέλος η μουρμούρα και σας παρακαλώ να περάσετε στην «Τραπεζαρία», προκειμένου να παρακολουθήσετε 18 μικρές ή λίγο μεγαλύτερες ιστορίες, άριστα «διαπλεκόμενες» μεταξύ τους, οι οποίες αποτέλεσαν το υλικό της παράστασης. Μπορεί ο χώρος του αμφιθεάτρου να μην ενδείκνυται ως απολύτως θεατρικός, ωστόσο η ομάδα κατάφερε πολύ αποτελεσματικά να το διακοσμήσει με τα βολικά σκηνικά. Μια τραπεζαρία σαν δωμάτιο που μέσα της περιελάμβανε τα βασικά αντικείμενα του έργου. Ένα μεγάλο τραπέζι κι οκτώ καρέκλες. Επιπλέον κάποιες γλάστρες, ένας μπουφές, ένας καθρέφτης, μια πολυθρόνα, ένα φωτιστικό δαπέδου, δύο κηροπήγια, δίσκοι - ποτήρια - φλιτζάνες που έρχονταν κι έφευγαν σύμφωνα με τις επιταγές του έργου. Πάνω από το σκηνικό και μέσω προτζέκτορα, προβαλλόταν μια εικόνα για κάθε ιστορία. Το εξωτερικού ενός σπιτιού, μέσα στο οποίο υποτίθεται πως εξελισσόταν η ιστορία της τραπεζαρίας.Αριστερά της σκηνής οι «ζωντανοί μουσικοί» της παράστασης, οι οποίοι κυριολεκτικά ιδροκοπούσαν. Αφού έβγαιναν από τη σκηνή κι έμπαιναν στην ορχήστρα. Αυτό εξάλλου δε σημαίνει ερασιτεχνικό θέατρο; Όλοι να καταπιάνονται με όλα. Απέναντι στα παιδιά, μια πλατεία γεμάτη. Στις μπροστινές σειρές των καθισμάτων όλοι εμείς, οι «σεβάσμιοι θεατές» που εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μία θεατρική παράσταση. Η οποία ευτυχώς δεν φιλοξενήθηκε στις ποντικότρυπες του Δημοτικού Ωδείου και του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων & Τεχνών, αλλά ούτε και σε οποιαδήποτε μπαρ της πόλης. Ενώ στη «γαλαρία» βολεύτηκαν αμέτρητοι φοιτητές που επένδυσαν το χρόνο τους, εκπαιδευόμενοι θεατρικά και ενθαρρύνοντας φίλους και συμφοιτητές. Αυτή η ενθουσιώδης «γαλαρία» άξιζε όχι μόνο τις προσπάθειες των «Θεατών…εν δράσει» αλλά και τη στήριξη όλων μας. Αυτή η «γαλαρία» που κάποιες στιγμές λειτούργησε ακόμη και ως κλαμπ φανατικών οπαδών συγκεκριμένου ηθοποιού.

ΕΠΙΦΟΡΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
Ποιο ήταν λοιπόν το κεντρικό νόημα της παράστασης; Μια τραπεζαρία. Μια τραπεζαρία η οποία θα μπορούσε να ανήκει στο οποιοδήποτε σπίτι, ωστόσο εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται πως είναι κάτι παραπάνω από αυτό. «Η Τραπεζαρία» του Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα A.R.Gurney είναι ένα θεατρικό έργο που βοηθά το κοινό να εισέρθει σε 18 διαφορετικά σπιτικά, παρακολουθώντας οικογένειες που στην πάροδο του χρόνου έχουν στην κατοχή τους ένα σετ τραπεζαρίας κατασκευασμένο το 1898. Καθώς το έργο κυλά, οι θεατές έρχονται αντιμέτωποι άλλοτε με σκηνές οι οποίες αφορούν στην τραπεζαρία αυτή καθ’ αυτή και στον συναισθηματικό δεσμό του κατόχου μαζί της, ή απλά αντικατοπτρίζουν την κουλτούρα των οικογενειών. Καθώς οι κάτοχοι της τραπεζαρίας μεταβαίνουν από τη μια εποχή στην οποία, οι θεατές αντιλαμβάνονται ότι είτε για το δωμάτιο είτε για τα συγκεκριμένα έπιπλα φαίνεται να κυριαρχεί η παράδοση, σε μια εποχή εξέλιξης και προόδου.Μία και μοναδική παράσταση πρόλαβαν να παρουσιάσουν στο κοινό τα μέλη του θεατρικού εργαστηρίου, αφού στη συνέχεια θα πρέπει ν’ ασχοληθούν με την εξεταστική περίοδο. Κατά πάσα πιθανότητα όμως οι «Θεατοί…εν δράσει» θα επιστρέψουν το φθινόπωρο, επαναλαμβάνοντας την «Τραπεζαρία» και δίνοντας την ευκαιρία σε περισσότερους θεατές να τους χειροκροτήσουν. Συμπληρωματικά να αναφερθεί ότι μεταξύ των 18 επιμέρους ιστοριών, υπήρξε ένα διάλειμμα αρκούντως χορταστικό, η διάρκεια του οποίου προτείνω να μειωθεί στην επανάληψη. Η δε έκπληξη της ομάδας ήρθε στο τέλος της παράστασης, όταν οι ηθοποιοί σκορπίστηκαν στο αμφιθέατρο και πρόσφεραν στους θεατές ποτήρια με κρασί. Έτσι ώστε να μετέχουν στο πάρτι που είχε στηθεί, ενώνοντας νοητά τη σκηνική τραπεζαρία και την κατάμεστη πλατεία.

ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ…
Κάλλη, γερά και με τσαμπουκά. Τα καλά κόποις κτώνται. Τόσο για σένα, όσο και για τα θεατρικά παιδιά σου. Α, ναι και κάτι τελευταίο. Εσύ κυρία μου, πότε σκοπεύεις να ανέβεις στο θεατρικό σανίδι και να μου αποδείξεις ότι εκτός από φίλη πετυχημένη σκηνοθέτιδα, έχω και φίλη πετυχημένη ηθοποιό; Την απάντηση δεν την περιμένω δημόσια. Προτιμώ να τα πούμε σε αυστηρά προσωπικό επίπεδο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και τα ακόμη πιο αδιάκριτα αυτιά…!

ΒΟΥΛΑ ΘΑΣΙΤΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ

πηγή:http://www.proininews.gr/?p=3184

Θεατοί εν δράσει...


ΣΤΟ ΚΑΤΑΜΕΣΤΟ ΑΠΟ ΘΕΑΤΕΣ ΚΛΕΙΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΤΕΙ
Οι "Θεατοί εν δράσει" ανέβασαν την "Τραπεζαρία" του Άλμπερτ Ρ. Γκέρνυ
Η παράσταση γενικά έγινε δεκτή με θερμές αντιδράσεις από τους σπουδαστές που στήριξαν μαζικά την ωραία προσπάθεια των περίπου σαράντα συμφοιτητών τους
Στο κατάμεστο τη βραδιά της περασμένης Τετάρτης κλειστό αμφιθέατρο του ΤΕΙ Καβάλας, η φοιτητική θεατρική ομάδα "Θεατοί εν δράσει" παρουσίασε το έργο του Αμερικανού συγγραφέα Αλμπερτ Ράμσντελ Γκέρνυ με τίτλο "Η τραπεζαρία" σε σκηνοθεσία Κάλλης Πρεπόνη. Η παράσταση γενικά έγινε δεκτή με θερμές αντιδράσεις από τους σπουδαστές που στήριξαν μαζικά την ωραία προσπάθεια των περίπου σαράντα συμφοιτητών τους.
Το έργο αποτελείται από δεκαοκτώ σκηνές - ιστορίες οι οποίες έχουν ως κοινό σημείο τους το ότι εκτυλίσσονται σε μια τραπεζαρία. Μέρος συγκέντρωσης της οικογένειας, χώρο "ιερό" όπου δεν μπορεί να μπει ο καθένας, αλλά και τόπο όπου γίνονται όλα εκείνα που είναι καλύτερο να παραμένουν κρυφά...
Τα παιδιά έκαναν μια θαυμάσια προσπάθεια η οποία παρά τις ατέλειες της που εύλογα απορρέουν από την ερασιτεχνική φύση του όλου εγχειρήματος (για παράδειγμα ένα έργο τόσο μεγάλο σε διάρκεια και με τόσους ρόλους, δύσκολα υποστηρίζεται ακόμη κι από έναν αμιγώς επαγγελματικό θίασο), έδειξε πως στο ΤΕΙ έχει δημιουργηθεί ένας πυρήνας δημιουργίας, ικανός να φέρει εις πέρας φιλόδοξα πράγματα, όπως είναι μια παράσταση δυο ωρών, γεμάτη από εναλλαγές σκηνών και βέβαια χαρακτήρων. Πραγματικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα που επέλεξε το δύσκολο δρόμο ειδικά για τη μουσική επένδυση του έργου, αφού τα πάντα παίχθηκαν επί τόπου από την ορχήστρα των "Θεατών εν δράσει". Επίσης καλή εντύπωση δημιούργησε η μικρή δεξίωση που ετοίμασε η ομάδα για τους αποχωρούντες - μετά το πέρας της παράστασης - θεατές. Έπειτα από τόσες πρόβες που έφεραν αυτό το ικανοποιητικό αποτέλεσμα θα έλεγε κανείς πως είναι άδικο η παράσταση να ανέβει όλο κι όλο μια φορά ακόμη για την Θεατρική Πανεπιστημιάδα που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο Οκτώβριο στην πόλη των Σερρών. Ως εκ τούτου καλό θα ήταν να σχεδιαστεί από τώρα η παρουσίαση της "Τραπεζαρίας" και σε κάποιον κεντρικό χώρο της Καβάλας, όταν οι φοιτητές - μέλη των "Θεατών εν δράσει" επιστρέψουν από τις θερινές διακοπές τους.