Άδραξε τη μέρα σου

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Πανελλήνιες




Στις 15 Μαΐου ξεκινάνε οι εξετάσεις των πανελληνίων. Χιλιάδες παιδιά σε όλη την Ελλάδα περάσανε όλο το χρόνο τους διαβάζοντας. Επίσης στερήθηκαν αρκετά πράγματα προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους(τον δικό τους ή και των γονέων τους).
Καταρχήν υπομονή και κουράγιο, ο γάιδαρος φαγώθηκε και η ουρά είναι πολύ μικρή
Όμως μην απελπίζεστε και μην δίνεται ιδιαίτερη σημασία σε λόγια τύπου ''Τώρα κρίνεται το μέλλον σας''. Ακόμα δεν έχετε ζήσει ούτε τα 3/4 της ζωής σας (σε λογικά πλαίσια),υπάρχει μπόλικη ζωή μετά για να φτιάξετε το μέλλον σας όπως θέλετε. Εννοείται φυσικά ότι το να περάσετε σε μια σχολή της αρεσκείας σας και να πραγματοποιήσετε το όνειρο σας είναι το καλύτερο πράγμα, αλλά ακόμα και τότε αν δείτε ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα περιμένατε , μην απογοητευτείτε.
Ακόμα και αν το σύστημα σας πετάξει σε μια σχολή που δεν σας αρέσει, υπάρχει πολύς χρόνος να ξαναρχίσετε από την αρχή και να επιτύχετε.
Γι' αυτό μην απελπίζεστε και μην αγχώνεστε, απλώς μην τα παρατάτε και όλα θα γίνουν όπως τα θέλετε
Καλή επιτυχία στις εξετάσεις σας.

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

Ήταν λίγο πριν τις 7.30μμ όταν πάγωσε το χαμόγελο

ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΒΟΥΜΕ ΚΕΡΑΚΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ


Ήταν λίγο πριν τις 7:30 το απόγευμα της Κυριακής όταν όλη η χώρα πάγωσε στο θανάσιμο άγγελμα του καταστροφικού δυστυχήματος, η μεγαλύτερη ίσως ως τώρα τραγωδία στους Ελληνικούς δρόμους ήταν γεγονός. Το λεωφορείο με το οποίο επέστρεφαν μαθητές μετά από μία εκδρομή συγκρούστηκε με νταλίκα που δίπλωσε στην εθνική οδό, Λάρισας - Θεσσαλονίκης, στο 386 χιλιόμετρο στα Τέμπη. Η νταλίκα καρμανιόλα μετέφερε φορτίο με νοβοπάν που εκτινάχτηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και...
χτύπησαν το σχολικό λεωφορείο και τους μαθητές. Αποτέλεσμα, 21 ανυποψίαστοι μαθητές πάνω στον ανθό της νιότης τους βρήκαν τραγικό θάνατο λίγα μόλις χιλιόμετρα πριν επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα αστεία και τα παιχνίδια των εκδρομέων μαθητών μετατράπηκαν σε κόλαση σε μια στιγμή Το γέλιο πάγωσε στα χείλη.

Και θρήνος και θάνατος απλώθηκαν στα πανέμορφα Τέμπη.

13 Απριλίου 2003

Μια ημερομηνία που η Ελλάδα δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσει. Μια ημερομηνία που έκανε το ποτήρι στην ατέλειωτη αλυσίδα των χιλιάδων τροχαίων ατυχημάτων που συμβαίνουν στην Ελλάδα να ξεχειλίσει.

13 Απριλίου 2003 η ημέρα που έκανε μια ολόκληρη Ελλάδα να παγώσει όταν με τρόμο και δέος πληροφορήθηκε για το τραγικότερο δυστύχημα των Ελληνικών δρόμων που καταγράφηκε ποτέ.

21 νεαρά παιδιά, μαθητές, έφηβοι πάνω στον ανθό της νιότης τους πλήρωσαν με την ζωή τους σφάλματα και παραλείψεις κάποιων που είναι δυστυχώς και αυτοί γονείς με παιδιά!

Ένα τραγικό τροχαίο ατύχημα, που δεν χωρά στο νου και στην λογική και που από ότι φαίνεται ευθύνονται πολλοί. Πολλοί περισσότεροι από ότι ίσως φαίνεται από την πρώτη ματιά.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας κατέκτησε την πιο μακάβρια πρωτιά στην Ευρώπη. Ήλθε πρώτη στα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και στους θανάτους από αυτά!

Γιατί άραγε; Γιατί η ανθρώπινη ζωή αξίζει τόσο λίγο στην χώρα μας ;Γιατί σε κάθε έξοδο η εκδρομή τόσοι άνθρωποι δεν επιστρέφουν στα σπίτια τους;

Γιατί η χώρα μας να έχει αυτό το θλιβερό και μακάβριο προνόμιο τόσων τραγικών ατυχημάτων;

Γατί θρηνούμε τόσο συχνά για τόσες αθώες ψυχές που χάνονται; Γιατί η Ελλάδα μας αιμορραγεί συνεχώς; Ατέλειωτα γιατί ψάχνουν για λύσεις και απαντήσεις! Ψάχνουν για την αλήθεια και για ότι κρύβεται πίσω από αυτά που δεν λέγονται και που επιτέλους πρέπει κάποτε να μάθουμε όλοι. Για να προστατευθούμε οι ίδιοι για να σώσουμε τα παιδιά μας , τα υπόλοιπα παιδιά!!!

Το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη έχει να μας δώσει ένα μήνυμα που πέρα από την τραγικότητα του είναι και μια αφετηρία για να αλλάξουν στη χώρα μας πολλά!



Ένα ακόμα συνηθισμένο θανατηφόρο ατύχημα; Όχι, αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο τροχαίο ατύχημα. Κάτω από τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε και από τις ευθύνες που προέκυψαν είναι ένα έγκλημα.

Έγκλημα με πάρα πολλούς ενόχους, αφού κανένα μέτρο ,καμία πρόληψη κανένας κανόνας δεν τηρήθηκε σε αυτό το άρμα του Άρη που σκόρπισε τρόμο και θάνατο στην αιματοβαμμένη από αθώο αίμα άσφαλτο.

Φτάνει πια, όχι άλλο αίμα, η μια τραγωδία διαδέχεται την άλλη.

Είναι απίστευτο είναι παράλογο .Αέναος θρήνος χωρίς αρχή και τέλος.

Βωβοί συγκλονισμένοι , έντρομοι θεατές παρακολουθούμε μέσα από τα σπίτια μας τον βομβαρδισμό της δικής μας Βαγδάτης, του δικού μας Κόσσοβου. Μέχρι η επόμενη βόμβα να πέσει στο δικό μας σπίτι!

Ανίκανοι και ανήμποροί, όπως πιστεύουμε να κάνουμε κάτι για να σταματήσουμε το κακό. 'Έτσι τουλάχιστον μας κάνανε να πιστεύουμε και να είμαστε. Και όμως για όλα αυτά που γίνονται φταίμε όλοι. Κι όμως πολλές φωνές , σαν ενωθούν μπορούν να κάνουν την διαφορά .Να αντισταθούμε , να αντιδράσουμε να εναντιωθούμε σε αυτόν τον ακήρυκτο πόλεμο της ασφάλτου.

Μπορούμε να απαιτήσουμε καλλίτερους Εθνικούς δρόμους, χωρίς λακκούβες και επικίνδυνες αποκλίσεις, δρόμους πλατείς, με ασφαλιστικά διαζώματα, με σωστές σημάνσεις ,με επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας και προ παντός με συνεχή και επιμελή αστυνόμευση.

Μέτρα σωστά και βαρύτερες ποινές, χωρίς επιείκεια, για όλους όσους παρανομούν . Αυστηρές κυρώσεις για επικίνδυνα φορτία ,επικίνδυνα φορτηγά τήρηση ωραρίου κυκλοφορίας για τους επαγγελματίες.

Ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τους πολίτες και την Τροχαία για καταγγελίες για ότι επικίνδυνο κυκλοφορεί στους Εθνικούς μας δρόμους.

Και πάνω απ' όλα η διαρκή μας επαγρύπνηση και εγρήγορση, όλων μας αρχών και πολιτών.

Η λήθη και η σιωπή μας είναι ισοδύναμη με συγκάλυψη.

http://www.seasyp.gr/lightacandle/

πηγή: troktiko